Η απειλή: Το ποδόσφαιρο πεθαίνει μπροστά στα μάτια μας!


Το άρθρο το είχα δημοσιεύσει τον Μάιο του 2020 στο premierleaguefans.gr και τους ευχαριστώ για αυτό. Το άρθρο ανήκει στον Σουηδό δημοσιογράφο Noa Bachner.
Ακόμη και τώρα παραμένει επίκαιρο και αξίζει κάποιος να το διαβάσει. Τα μηνύματα για την στροφή που παίρνει το ποδόσφαιρο είναι πολλά και κυρίως αρνητικά. Όχι μόνο στην Μεγάλη Βρετανία, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ένα οδοιπορικό στο Ηνωμένο Βασίλειο πριν από το ξέσπασμα της κρίσης του κορωνοϊού, τις ημέρες που το Brexit γινόταν μια πραγματικότητα…

Μπλάιθ-Ντέρι. Μπορείτε να τραβήξετε μια γραμμή ανάμεσα στο Brexit και σε μια μεγάλη ρωγμή στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Ο αστικός ιστός και οι αραιοκατοικημένες περιοχές, οι νικητές και οι ηττημένοι, η λάμψη της Πρέμιερ Λιγκ και το σκοτάδι στα στάσιμα νερά του συστήματος: Τόσο οι αριθμοί όσο και η γεωγραφία φανερώνουν μια σύνδεση.

Ένα μήνα πριν το ξέσπασμα της κρίσης του κορωνοϊού (σ.σ. περί τα τέλη Ιανουαρίου), ο Νόα Μπάχνερ της σουηδικής εφημερίδας «Sport Expressen» ταξιδεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο, την ίδια εποχή που το «Brexit» γίνεται μια πραγματικότητα. Συναντά έναν έκπτωτο αρχηγό κόμματος, διαφημίσεις για τη Βόρεια Κορέα και έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο της Βόρειας Ιρλανδίας που εγκαταλείπει την πατρίδα του…

Ο Τόνι Πλάτεν είναι σε τρομερά καλή διάθεση. Τα καλογυαλισμένα καφέ δερμάτινα παπούτσια του λάμπουν, καθώς βγαίνει από το χώρο στάθμευσης.

Ο Τόνι Πλάτεν

Ο Τόνι Πλάτεν

Η ζωή είναι ωραία. Αυτό το απόγευμα οι Blyth Spartans, ο σύλλογος που έχει στην κατοχή του, θα υποδεχτούν τους πρωτοπόρους της 6ης κατηγορίας της Αγγλίας, King’s Lynn Town. Σε μερικές ημέρες η Αγγλία αποχωρεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά οι βροχές δεν σταματάνε ποτέ.

Με τον Τόνι Πλάτεν κινούμαστε προς την πόλη. «Κάνω σκι στην Αυστρία κάθε χρόνο», λέει καθώς πλησιάζουμε προς το κέντρο του Μπλάιθ. «Με όσο κόσμο συζητάω, πιστεύουν πως είμαστε οι πιο γενναίοι της Ευρώπης που αποχωρούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο δικό μου κόσμο, πράττουμε απολύτως σωστά. Είναι ένα τρελό σύστημα», προσθέτει.

Το Μπλάιθ απέχει μία ώρα ταξιδεύοντας με το λεωφορείο από το Νιουκάστλ, στη βορειοανατολική ακτή της Αγγλίας. Έπειτα από τις εκλογές του Δεκεμβρίου, η πόλη έγινε πρώτο θέμα στην επικαιρότητα επειδή η περιφέρεια πέρασε από το Εργατικό Κόμμα στους Συντηρητικούς. Υπήρξαν σχετικά πρωτοσέλιδα στις μεγάλες εφημερίδες της χώρας και τελικά σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς ήταν ένα ισχυρότατο σοκ για τους Εργατικούς να χάνουν την κοιλάδα της εργατικής τάξης του Μπλάιθ.

«Κανείς δεν θέλει ένα σοσιαλιστή για πρωθυπουργό», είπε ο Τόνι.

Το 60% του Μπλάιθ είχε ήδη ψηφίσει Brexit το καλοκαίρι του 2016! Αυτό περιγράφει μια μάλλον ξεχασμένη… πολιτεία από το πολιτικό σύστημα, σαν να μην έκαναν ποτέ κάτι για αυτό το μέρος.

Συνεχίζω με κατεύθυνση το Ντέρι, στη Βόρεια Ιρλανδία, όπου το 78% των ψηφοφόρων ήταν υπέρ της παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Η Ντέρι Σίτι, ένας ποδοσφαιρικό σύλλογος που είχε ήδη αναγκαστεί να καταφύγει στο πρωτάθλημα της γειτονικής Ιρλανδίας, έχει μπροστά της ένα μέλλον με το ένα πόδι στην ευρωπαϊκή κοινότητα και το άλλο εκτός. Τι σημαίνει αυτό; Κανείς δεν φαίνεται να γνωρίζει πραγματικά!

Ο άνεμος φυσά μέσα από τα ρούχα μου καθώς βγαίνω από το αμάξι, τα κύματα χτυπούν την αποβάθρα. «Ο Τζέρεμι Κόρμπιν ήταν το μεγάλο πρόβλημα για τους Εργατικούς, είναι ένας Μαρξιστής. Επιπλέον, δεν ήξερε τι ήθελε με την Ευρωπαϊκή Ένωση, κανείς δεν γνωρίζει. Ξέρεις τι, μπορείς απόψε να ρωτήσεις τον Κόρμπιν τι σχέδια είχε για την Ε.Ε.», μου είπε ο Τόνι Πλάτεν.

«Τι εννοείς απόψε», ρώτησα.

«Είναι πραγματικά ένα μυστικό, αλλά ο Κόρμπιν έρχεται εδώ, στη λέσχη μας. Οι Εργατικοί έχουν νοικιάσει την αίθουσα από τις 18:00, είναι ένα ετήσιο δείπνο. Ο Τζέρεμι είναι επίτιμος καλεσμένος. Τα λέμε αργότερα», εξήγησε.

***

Το ταξί μου είναι κολλημένο σε μποτιλιάρισμα στο κεντρικό Λονδίνο. Είμαι καθοδόν για το προπονητικό κέντρο της Μπρέντφορντ και έχω συναντήσει τον Αντρέας Γκέργκσον, που άφησε τη Μάλμε για να εργαστεί στον αγγλικό σύλλογο τον προηγούμενο χειμώνα. Είναι 23 Ιανουαρίου και το ραδιόφωνο ανακοινώνει ότι η Βασίλισσα Ελισάβετ έχει υπογράψει το νομοσχέδιο που θέτει σε εφαρμογή το Brexit: η Βρετανία σύντομα θα είναι εκτός.

Έξω από το παράθυρο είναι μια θάλασσα από εστιατόρια, καταστήματα και γραφεία. Εδώ είναι οι δουλειές, το χρήμα, η δύναμη, το μέλλον και πολλά περισσότερα από όσα μπορείτε να περιμένετε. Υπάρχουν έξι σύλλογοι της Πρέμιερ Λιγκ, παίκτες και κοινό από ολόκληρο τον πλανήτη.

Μπορεί να ακούγεται παρατραβηγμένο, αλλά η πραγματικότητα είναι πως μια ευθεία γραμμή μπορεί να διαχωρίσει το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό τοπίο που άνοιξε το δρόμο για το Brexit και τη διαίρεση του βρετανικού ποδοσφαίρου σε δύο πολύ εμφανείς κατηγορίες: τους νικητές και τους ηττημένους.

Από την ίδρυσή της το 1992, το… φαινόμενο της Πρέμιερ Λιγκ έχει μεταβληθεί στο πιο δημοφιλές εγχώριο πρωτάθλημα στον κόσμο, ωστόσο χαμηλότερα στην πυραμίδα συμβαίνει κάτι τελείως διαφορετικό. Οι Times πρόσφατα γνωστοποίησαν πως 52 από τους 72 συλλόγους σε Championship, League One και League Two εμφανίζουν ζημίες στους ισολογισμούς τους. Σε μια μελέτη της, η Deloitte μπόρεσε να δείξει ότι τα έσοδα για τις League One και League Two έχουν αυξηθεί μόλις κατά το ¼ της αύξησης που έχουν καρπωθεί οι σύλλογοι της Πρέμιερ Λιγκ από το 1992 μέχρι το 2018.

Αυτό οφείλεται σε αρκετά πράγματα. Η Πρέμιερ Λιγκ παίζεται μπροστά σε όλο το κοινό της υφηλίου, η δημοσιότητα και τα έσοδα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα είναι τεράστια. Το Financial Fair Play της UEFA αναγκάζει λίγο πολύ τους μεγάλους συλλόγους να έχουν κερδοφορία, ενώ οι κανόνες για μικρότερα κλαμπ δεν είναι τόσο αυστηροί. Έτσι γίνεται απαραίτητο για τους μικρότερους αγγλικούς συλλόγους να πάρουν ρίσκα, αν θέλουν να πάνε μπροστά και πιο ψηλά. Ταυτόχρονα όμως, έχεις περισσότερες πιθανότητες να χάσεις.

Ενώ οι μεγάλοι σύλλογοι είναι γεμάτοι με διεθνείς παίκτες από κάθε γωνιά του πλανήτη, ο νόμος στερεί από τις χαμηλότερες κατηγορίες την ευκαιρία για ξένες «εισαγωγές», καθώς δίνονται άδειες εργασίας μόνο σε διεθνείς ποδοσφαιριστές. Με λίγους ξένους παίκτες, η εμβέλεια και η ικανότητα να «χτίσεις» ένα παγκόσμιο κοινό μειώνονται, κάτι που είναι ένας σημαντικός παράγοντας στην εμπορική ανάπτυξη των συλλόγων της Πρέμιερ Λιγκ.

Τι σχέση έχει αυτό με το Brexit;

Πηγή: Economist

Πηγή: Economist

Το χρήμα και το πλήθος βρίσκονται στις μεγάλες πόλεις. Οι ηττημένοι αλλού. Το Φεβρουάριο o Economist δημοσίευσε μια ανάλυση που έδειχνε ότι οι σύλλογοι της Πρέμιερ Λιγκ προέρχονται από εκλογικές περιφέρειες που είναι περισσότερο από 20% πιο πυκνοκατοικημένες και με νεότερο πληθυσμό σε σύγκριση με συλλόγους χαμηλότερων κατηγοριών. Το 70% μάλιστα των ομάδων της Πρέμιερ Λιγκ προέρχεται από μέρη όπου ψήφισαν για παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το αντίστοιχο ποσοστό για ομάδες της League Two είναι 29%!

*** 

Δίπλα μου στο αεροπλάνο για το Μπέλφαστ κάθεται ένας κύριος από το Λέστερ, 5-6 χρόνια μεγαλύτερος από εμένα. Ζει σε ένα προάστιο του Νιουκάστλ, το Γκέιτσχεντ. Θέλει να μιλήσει μαζί μου, αναρωτιέται τι δουλειά κάνω, του λέω ότι πηγαίνω στο Ντέρι, όπως το αποκαλούν οι… εθνικιστές που επιθυμούν μια ανεξάρτητη Ιρλανδία ή Λοντοντέρι για όσους επιθυμούν να παραμείνουν στη Βρετανία.

Η πτήση έχει διάρκεια 35 λεπτά. Όμως η διαδρομή Μπέλφαστ – Ντέρι με λεωφορείο είναι 2 ώρες! Διάλεξα το Ντέρι και την ομώνυμη ομάδα, γιατί η Ντέρι Σίτι παίζει στο ιρλανδικό πρωτάθλημα και όχι στη Βόρεια Ιρλανδία! Το στάδιο «Μπράντιγουελ», όπου η ομάδα αγωνίζεται, απέχει μόνο 9 λεπτά με το αυτοκίνητο από τα ιρλανδικά σύνορα! Βρίσκεται στη μέση του Μπόγκσαϊντ, μιας γειτονιάς που διαμορφώθηκε από τους «Ταραξίες» – το συλλογικό όνομα για τις μάχες μεταξύ εθνικιστών και πιστών, Καθολικών και Προτεσταντών, που μαστίζει τη Βόρεια Ιρλανδία από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Τα ίχνη αυτής της βίαιης ιστορίας είναι ορατού παντού. Καθώς πλησιάζω το γήπεδο, κάθε τοίχος είναι καλυμμένος με τοιχογραφίες και πολιτικά μηνύματα περί ιρλανδικής ανεξαρτησίας, αντίστασης και μνήμης της «Ματωμένης Κυριακής» του 1972, όταν ο βρετανικός στρατός σκότωσε 14 διαδηλωτές στους δρόμους.

Η προπαγάνδα είναι παντού, κατά της αστυνομίας, κατά του Μπέλφαστ, κατά του Ηνωμένου Βασιλείου. Κατά των συνόρων με την Ιρλανδία. Επίσης στους τοίχους υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός μηνυμάτων υποστήριξης προς τον IRA, την παραστρατιωτική, πολιτική και τρομοκρατική οργάνωση που πραγματοποίησε πολλές βομβιστικές και ένοπλες επιθέσεις και προπαγανδίζει για ένα ανεξάρτητο ιρλανδικό κράτος.

***

Είναι απόγευμα Παρασκευής και το τρένο μου πηγαίνει προς το Νιουκάστλ. Λίγες ώρες αργότερα κάθομαι σε ένα μπαρ με τον φίλο μου, τον 34χρονο Τζον. Μιλάμε για την ομάδα, αλλά, είμαστε κουρασμένοι γιατί η ομάδα δεν πάει καλά. Ο Τζον μισεί το Brexit, έχει μετονομάσει τον λογαριασμό του στο Twitter σε «ENGLAND IS DEAD» μετά και τις εκλογές του Δεκεμβρίου. Για τον Τζον οι εκλογές ήταν καθαρά για την αποχώρηση από την Ε.Ε., γι’ αυτό και οι Συντηρητικοί, με σύνθημα το «Get Brexit Done», κέρδισαν. Μου λέει ότι υποφέρει από πολιτική κατάθλιψη και ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει. Το επόμενο πρωί παίρνω το λεωφορείο για το Μπλάιθ.

H φήμη που έχει το Μπλάιθ μεταξύ των κατοίκων του Νιουκάστλ δεν φαίνεται να είναι και η καλύτερη, ο Τζον με αποθάρρυνε να πάω αρκετές φορές, μου λέει ότι είναι πολύ βρώμικο για εμένα, αλλά η άμεση εμπειρία μου ήταν ακριβώς το αντίθετο. Μόλις κατέβηκα από το λεωφορείο, παρατήρησα πόσο ήσυχα ήταν, ειδικά αν θες να βγεις για δείπνο το Σαββάτο. Σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης μόνο 2 μαγαζιά ήταν ανοιχτά, καθώς περπατούσα προς το «Κροφτ Παρκ», το γήπεδο της ομάδας. Το Μπλάιθ φαίνεται να είναι μια κλειστή και ήσυχη πόλη μακριά από την πολύπλευρη και σύγχρονη κοσμοπολίτικη ζωή μιας μεγαλούπολης, ένας τόπος που φαίνεται να ήθελε το Brexit.

Υπάρχουν πολλοί που δούλεψαν εδώ στα ναυπηγεία ή τα ορυχεία – αυτό βέβαια έχει σταματήσει από την δεκαετία του ‘80 και μετά. Εδώ, η ανεργία είναι υψηλότερη, ο πληθυσμός είναι γηραιότερος και οι μισθοί είναι χαμηλότεροι, ενώ η χρήση ναρκωτικών είναι ευρέως διαδεδομένη. Το μέσο προσδόκιμο ζωής μιας γυναίκας στο Κόουπεν, μέρος του Μπλάιθ, είναι τα 75 χρόνια. Μόλις μερικές στάσεις πιο μακριά με λεωφορείο, στο πιο εύπορο Κράμλινγκτον, είναι στα 92,3 έτη. 

«Οι άνθρωποι εδώ έχουν κουραστεί από μια εξέλιξη που μοιάζει να πηγαίνει προς τη λάθος κατεύθυνση και ωφελεί κάποιον άλλο. Κάτι έπρεπε να συμβεί», μου λέει ο Τόνι Πλάτεν όταν με συναντά στην είσοδο του «Κροφτ Παρκ».

*** 

Καθώς περπατάω δίπλα στο «Μπράντιγουελ», ο Λόρενς Μουρ, υπεύθυνος επικοινωνίας της Ντέρι Σίτι, αρχίζει να τρέχει μανιωδώς σε μια γωνία. Μια στιγμή αργότερα, μου λέει ότι ακριβώς εκεί βρίσκεται το λεωφορείο των οπαδών της Ballymena United όταν κάηκε το 1972. 

«Τα επεισόδια έκαναν τους αγώνες προβληματικούς, ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για τις ομάδες να ταξιδέψουν από και προς τα εδώ. Μετά από αρκετά επεισόδια ομάδες και οπαδοί δεν ήθελαν να μπουν σε περιοχές που δεν ήξεραν», μου λέει ο Λόρενς.

Και συνεχίζει: «Καθώς η σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία κλιμακώθηκε προς το τέλος της δεκαετίας του 1960, η πόλη Ντέρι έμεινε κολλημένη. Η κατάσταση που προέκυψε γύρω από τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας ήταν χαρακτηριστική των διαθέσεων σε ολόκληρη τη χώρα. Αυτοί που ήθελαν να παραμείνουν στην Αγγλία και οι Εθνικιστές, όποτε έρχονταν σε επαφή, η βία και οι αναταραχές ήταν κάτι βέβαιο. Όλοι επηρεάστηκαν. Έλεγχοι από το στρατό στους δρόμους, επιθεώρηση σπιτιών, περιπολίες για βόμβες, απειλές, εκκενώσεις κτιρίων και σχολείων, τα πάντα ήταν καταθλιπτικά».

Η Ντέρι Σίτι υπάρχει από το 1928. Ο σύλλογος λίγο πολύ εκδιώχτηκε από το πρωτάθλημα της Βορείου Ιρλανδίας το 1972. Η αντίπαλη ομάδα, Ballymena United, είχε κάποιες αμφιβολίες σχετικά με την διεξαγωγή του αγώνα στο «Μπράντιγουελ» λόγω του φόβου για επεισόδια. Όλα κλιμακώθηκαν όταν το λεωφορείο των οπαδών της κάηκε στον χώρο στάθμευσης κατά τη διάρκεια του αγώνα.

«Μετά από αυτό το συμβάν, οι περισσότερες ομάδες δεν ήθελαν να έρχονται στην έδρα μας. Μια πρώτη λύση ήταν η Ντέρι να έπαιζε σε κάποια γειτονική πόλη, αλλά αυτό θα σήμαινε μια μικρή οικονομική καταστροφή. Η ομάδα έμεινε εκτός πρωταθλήματος για 13 χρόνια, όταν οι υπόλοιποι σύλλογοι της κατηγορίας της Β. Ιρλανδίας ψήφισαν κατά της χρήσης του «Μπράντιγουελ». Για 13 χρόνια δεν συνέβη τίποτα, ούτε αγώνες, τίποτα. Τη λύση την έδωσε το πρωτάθλημα της Ιρλανδίας και το 1985 η Ντέρι πήρε πάλι ζωή». Ο Λόρενς λάμπει όταν μου λέει ιστορίες για την επιστροφή της ομάδας, για το ότι είναι η μόνη που έκανε ένα εγχώριο τρεμπλ (σεζόν 1988–89), όταν έπαιξαν με την Παρί Σεν Ζερμέν στο Κύπελλο Ουέφα και άλλες ιστορικές στιγμές.

«Κανείς δεν σκέφτεται τα σύνορα όταν πρόκειται για την ομάδα», μου λέει.

Το 78% των κατοίκων του Ντέρι ψήφισαν να παραμείνουν στην Ε.Ε. Από το Brexit και μετά, θα πρέπει να μπαινοβγαίνουν μέσα και έξω από την Ε.Ε. κάθε εβδομάδα. Ο Λόρενς λέει ότι ο σύλλογος έχει μια πολιτική να μην σχολιάζει πάρα πολύ το θέμα, γιατί δεν έχουν καμία ιδέα για το τι θα συμβεί. 

«Αυτή εδώ είναι μια πολύ ανεκτική κοινωνία. Έχουμε δει τι συμβαίνει όταν δεν είσαι ανεκτικός. Το Brexit είναι πρακτικό. Θα είναι πρακτικό. Είμαστε μια ανεκτική κοινωνία», επαναλαμβάνει.

***

Ένας κρύος άνεμος σαρώνει το «Κροφτ Παρκ». Οι Blyth Spartans δεν παίζουν καλά. Η King’s Lynn Town φεύγει από τον αγώνα με ένα επιβλητικό 3-0. Ο αστέρας της ομάδας, Ρόμπι Ντέιλ, εκτός από 2-3 καλές στιγμές, δεν μπόρεσε να βοηθήσει. Ο πρώην παίκτης του κρίκετ, Μπεν Χάρμισον, κάνει το ντεμπούτο του, αλλά είναι αρκετά κακό. Οι οπαδοί είναι αρκετά δυσαρεστημένοι. Ο προπονητής, Λι Κλαρκ, χάνει την ψυχραιμία του. Στις αρχές Μαρτίου, μετά από συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα, θα λύσει το συμβόλαιο του με την ομάδα. Οι Blyth Spartans αγωνίζονται για την παραμονή τους και μόλις έχουν πουλήσει τον καλύτερό τους παίκτη, τον Κάλουμ Ρόμπερτς, στη Νοτς Κάουντι. Όλοι στις εξέδρες είναι ανήσυχοι, γιατί η ομάδα δεν αποδίδει.

Ένας από τους παλαιότερους οπαδούς της και υπεύθυνος για την ραδιοφωνική μετάδοση των αγώνων, ο Φιλ Κάστιο, που παρακολουθεί την ομάδα επί 60 χρόνια, πιάνει μαζί μου μια μικρή συζήτηση. Ήταν έκπληκτος από τα αποτελέσματα των εκλογών το Δεκέμβριο, ποτέ δεν πίστευε ότι οι Συντηρητικοί θα νικούσαν τους Εργατικούς εδώ. Μου λέει ότι βλέπει τα παιδιά που μεγαλώνουν με άνεργους γονείς και ανησυχεί για το μέλλον που θα βρουν.

Και συνεχίζει: «Η γενιά των γονιών μου έζησε τον πόλεμο, θέλω μια ενωμένη Ευρώπη, δεν πρέπει να απομονωθούμε. Δεν είμαστε πλέον μεγάλη δύναμη. Δεν υπάρχει αυτοκρατορία. Είμαστε μέρος της Ευρώπης. Έχουμε δει τους κινδύνους μιας κατακερματισμένης Ευρώπης. Αν απομονωθούμε, θα έχουμε πρόβλημα.

Είναι καλό που είμαστε «Σπαρτιάτες». Οι οπαδοί μας έχουν αρχίσει να τραγουδούν: «Τώρα είμαστε Συντηρητικοί». Πριν από τον τελευταίο αγώνα, κάθε σεζόν, όλοι φορούν ψηλά καπέλα και παλτά. Φέτος ακόμα πιο πολλοί σκοπεύουν να το κάνουν».

Βλέπω τα τελευταία δέκα λεπτά του αγώνα από το θεωρείο και έχω κολλήσει με την διαφημιστική ταμπέλα που τράβηξε τους προβολείς στο Μπλάιθ πέρυσι – «Επισκεφθείτε τη Βόρεια Κορέα»! 

Μετά το τέλος του ματς πήγα στη λέσχη του συλλόγου, ένας όμορφος, μικρός και ζεστός χώρος. Εκεί ρώτησα τον Τόνι Πλάτεν αν ήταν σωστό ή λάθος που η ομάδα υπέγραψε μια συμφωνία με τη Bόρεια Κορέα. 

«Αυτό δεν μας νοιάζει καθόλου, πρέπει να παίρνουμε ότι μπορούμε για το καλό του συλλόγου, το ίδιο πράγμα ισχύει και για κάθε ομάδα στο Νησί», εξήγησε.

Ο Τόνι Πλάτεν μού μιλάει για την ιστορία του Μπλάιθ, το οποίο ήταν ο μεγαλύτερος εξαγωγέας άνθρακα στον κόσμο τη δεκαετία του ‘60, μου μίλησε για τους μηχανικούς, τις ανεμογεννήτριες, την ηλεκτρική ενέργεια από τη Νορβηγία, το… λουκέτο της Μάργκαρετ Θάτσερ, την οικονομική λιτότητα, όπως και ότι ο ίδιος πήγε στο ίδιο σχολείο με τον Μαρκ Νόπλφερ, κιθαρίστα των Dire Straits!

Και μετά από όλα αυτά φτάνουμε στο παρόν και μου λέει: «Η Ε.Ε. πρόκειται να αποτύχει εντελώς, η Νότια Ευρώπη και η Βόρεια Ευρώπη είναι 2 εντελώς διαφορετικά πράγματα, οι γραφειοκράτες στις Βρυξέλλες ζουν στον δικό τους κόσμο και είναι τελείως ξένοι με ό,τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η διαφθορά; Η έλλειψη οικονομικής διαχείρισης;

Μπήκαν χώρες στην Ε.Ε. που δεν διαθέτουν το νομικό σύστημα για να λειτουργήσουν σωστά. Η διαφθορά είναι καθημερινό φαινόμενο σε υψηλό πολιτικό και οικονομικό επίπεδο σε πολλές χώρες. Πάρτε την Ανατολική Ευρώπη για παράδειγμα. Νομίζω ότι το όλο θέμα είναι αρκετά τρελό. Ακουγόταν σαν μια καλή ιδέα στην δεκαετία του 1970, όμως ποτέ δεν επιλέξαμε την Ε.Ε., δεν ψηφίσαμε ποτέ για αυτό το σύστημα».

Ενσταντανέ από το ματς Blyth Spartans-King's Lynn Town

Ενσταντανέ από το ματς Blyth Spartans-King’s Lynn Town

***

Ο μόνος τρόπος για άνοδο ψηλότερα, η μόνη ρεαλιστική μέθοδος για να προχωρήσουν εμπρός οι Blyth Spartans, είναι οι μεγαλύτερες επενδύσεις, αλλά οι μεγαλύτερες επενδύσεις σημαίνουν ότι ο σύλλογος επιβαρύνεται με μεγαλύτερο κόστος και το μεγαλύτερο κόστος συνεπάγεται μεγαλύτερους κινδύνους, καθώς ο χρηματοδότης μπορεί να φύγει ή να αρρωστήσει ή ακόμα και να πεθάνει. Είναι μια σκληρή πραγματικότητα και έχει καταστρέψει πολλές ομάδες, όπως τις Μάκλσφιλντ, Κόβεντρι, Τσάρλτον, Μπόλτον, Νοτς Κάουντι. Δείτε την Μπέρι φέτος. Χρεοκόπησε και δεν μπόρεσε να συνεχίσει για την νέα σεζόν. Τα τελευταία χρόνια, πολλές ομάδες έχουν καταστραφεί και έχουν σταματήσει από το αγγλικό πρωτάθλημα.

Σε κοντινή απόσταση από το Μπλάιθ βρίσκεται το Γκέιτσχεντ, όπου αγωνίζεται η ομώνυμη ομάδα στην ίδια κατηγορία. Παραλίγο να βρεθεί στην ίδια κατάσταση με τους παραπάνω συλλόγους πριν από λίγο καιρό. Ένας επιχειρηματίας από το Χονγκ Κονγκ, ο Δρ. Ραντζάν Βαργκές, επένδυσε στη λέσχη και διόρισε έναν Ιταλό που ήταν επιχειρηματικός εταίρος του, τον Τζόζεφ Κάλα, ως γενικό διευθυντή του συλλόγου. Ο Κάλα είχε προηγουμένως αποκλειστεί από το να επενδύσει σε σύλλογο της Αγγλίας από την FA. Στο Νιουκάστλ συναντήθηκα με τον δημοσιογράφο Μαρκ Κάρουθερς, ο οποίος παρακολουθούσε τα γεγονότα από κοντά.

«Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κάποιος από το Χονγκ Κονγκ ενδιαφέρθηκε για μια ερασιτεχνική ομάδα από το Γκέιτσχεντ. Πρόκειται για επιπόλαιες αποφάσεις ή σκοτεινά κίνητρα, ύποπτες οικονομικές συναλλαγές, σωρεία παικτών και προπονητών, όπως και διαφόρων εργαζομένων γύρω από την ομάδα να πηγαινοέρχονται. Είναι άσχημο να βλέπεις τους οπαδούς να αγοράζουν φαγητό για τους παίκτες σε εκτός έδρας αγώνα, να ταξιδεύεις ως το Χάρογκεϊτ και να πιστεύεις ότι μπορεί να είναι ο τελευταίος εκτός έδρας αγώνας της ομάδας και η χρεοκοπία να φαίνεται ως το πιο πιθανό σενάριο», μου λέει.


Στο τέλος, ο σύλλογος διασώθηκε από μια πρωτοβουλία των οπαδών με την ονομασία «Gateshead Souls», ο οποίος εξακολουθεί να είναι ο κύριος μοχλός κίνησης του συλλόγου. Ο Mαρκ ψήφισε στης τελευταίες εκλογές τους Εργατικούς, ενώ δεν μπορεί να καταλάβει ποια είναι η συμφωνία για το Brexit. O Μαρκ θέλει την «πλήρη επανεκκίνηση του οικονομικού συστήματος», αλλά μόνο όταν πρόκειται για το ποδόσφαιρο.

«Η FA αγνοεί τι πραγματικά συμβαίνει. Οι λίγκες αγνοούν τι πραγματικά συμβαίνει. Ποιος άφησε αυτούς τους ανθρώπους να πάρουν τον έλεγχο της ομάδας; Το ποδόσφαιρο πεθαίνει μπροστά στα μάτια μας. Πότε έρχεται η ανταμοιβή; Όταν φθάσεις στη League Two; Eίναι αρκετά μεγάλη η ανταμοιβή; Μπορείς να ανέβεις στην 1η κατηγορία; Αξίζει;», αναρωτιέται.

***

Οι παίκτες της King’s Lynn Town βγαίνουν έξω, όλοι τσιμπάνε τα κλασικά fish and chips μαζί με την μπύρα τους. Ο ιδιοκτήτης της ομάδας, Στίβεν Κλιβ, έχει ξοδέψει πολλά χρήματα για να πάει ο σύλλογος ακόμη πιο ψηλά. Αυτό φαίνεται και μέσα στο γήπεδο, η ομάδα του έχει πολλές ελπίδες να τερματίσει στην 1η θέση. Ο Κλιβ λέει στον τοπικό Τύπο ότι πρέπει να ξοδέψει ακόμη 1,5 εκατ. λίρες.

Ο Τόνι Πλάτεν ήρθε στο σύλλογο του Μπλάιθ το 2000. Έχει κάνει κάποια καλά πράγματα, αλλά όχι τόσα ώστε η ομάδα να μπορέσει να πάει πιο ψηλά. Ο σύλλογος ήταν λίγο πριν την πτώχευση όταν τον αγόρασε. Αυτό ήταν κάτι το σύνηθες, τα χρέη είναι αρκετά όταν δεν υπολογίζεις σωστά τις υποχρεώσεις σου.

Ο ίδιος σιχαίνεται την Πρέμιερ Λιγκ. Λέει ότι οι «Σπαρτιάτες» είχαν ένα ρεαλιστικό πλάνο να αναρριχηθούν ακόμη πιο ψηλά πριν από 30 χρόνια, αλλά αυτό πλέον δεν είναι δυνατόν. Οι οικονομικοί κίνδυνοι που υπάρχουν τώρα είναι πολύ μεγάλοι.

«Όλα τα παιδιά σήμερα θέλουν να παρακολουθούν βίντεο με αγώνες της Πρέμιερ Λιγκ. Προσπαθούμε να φέρουμε τα παιδιά στα παιχνίδια μας, αλλά δεν μπορούν να καθίσουν περισσότερο από 10 λεπτά. Δεν είναι τρόπος ζωής αυτός, είναι σαν ταινία. Δεν μπορούν να κάτσουν να παρακολουθήσουν έναν αγώνα ποδοσφαίρου για 90 λεπτά. Όλο αυτό επηρεάζει το ποδόσφαιρο σε όλα τα επίπεδα.

Η Πρέμιερ Λιγκ είναι μια εντελώς τρελή κατάσταση. Τα χρήματα είναι υπερβολικά πολλά. Ο εβδομαδιαίος μισθός ενός παίκτη της Πρέμιερ θα μπορούσε να υποστηρίξει ένα ερασιτεχνικό σωματείο για 12 μήνες. Γιατί δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα πρόγραμμα που κάθε παίχτης της Πρέμιερ Λιγκ θα έδινε ένα βδομαδιάτικο κάθε χρόνο σε ένα ημιεπαγγελματικό σωματείο; Αλλά, ποιος θα έκανε κάτι τέτοιο; Όλα αυτά είναι απλά προτάσεις. Η Πρέμιερ Λιγκ έχει ένα παραδεισένιο σύστημα και οι παίκτες της δεν ξέρουν τίποτα για το τι γίνεται χαμηλότερα.

Αν μπορέσουμε να φτάσουμε τους 1000 οπαδούς, αντί για 800, αυτό θα βοηθήσει την ομάδα να προχωρήσει. Είναι δύσκολο, ξεκινήσαμε πολύ άσχημα αυτήν την σεζόν. Σχεδόν όλη η ομάδα έφυγε μετά την περασμένη χρονιά», εξηγεί.

***

Στη λέσχη, οι προετοιμασίες βρίσκονται σε εξέλιξη. Επτά ή οκτώ άτομα έχουν βάλει κόκκινα διακοσμητικά σε όλα τα τραπέζια. Δεν είναι μόνο ο Τζέρεμι Κόρμπιν, αλλά και η Ρεμπέκα Λονγκ Μπέιλι, η οποία είναι πιθανή διάδοχος του, που θα παρευρεθεί στην εκδήλωση. Αυτός που γιορτάζει σήμερα είναι ο τοπικός Βουλευτής του Εργατικού Κόμματος – Μέλος του Κοινοβουλίου – Ρόνι Κάμπελ. Ένας δια βίου υποστηρικτής των «Σπαρτιατών» και δημοφιλής πολιτικός.

«Ο Ρόνι στέκεται μπροστά στο πάγκο σε κάθε παιχνίδι, αλλά, δεν τον είδα σήμερα. Η υγεία του δεν είναι καλή. Οι εργαζόμενοι θα ήταν χαρούμενοι εάν ο Ρόνι ήταν στο γήπεδο. Ήξερε ότι το Μπλάιθ ψήφισε για την έξοδο από την Ε.Ε., ακόμα και ο ίδιος ψήφισε κατά του κόμματός του, αλλά για χάρη της εκλογικής του περιφέρειας», μου λέει ο Πλάτεν.

Περίπου μια ώρα αργότερα, ο Τζέρεμι Κόρμπιν καταφτάνει. Είναι ένας «κατατρεγμένος» άνθρωπος μετά από την αποτυχία του Εργατικού Κόμματος και αυτό το απόγευμα στη λέσχη της ομάδας είναι κάτι άλλο, πέρα από πολιτική, μου λένε. Ο Φιλ Κάστιο με ξεπροβοδίζει και αποχαιρετά και τον Τόνι. «Έχουμε διαφορετικές απόψεις», λέει με χαμόγελο.

«Δεν έχει σημασία για εμένα, οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν κάποια ιδέα για το Μπλάιθ και την ομάδα δεν είναι ποτέ τριγύρω. Είμαι περήφανος που είμαι από εδώ. Κάνουμε το καλύτερο και είμαστε ακόμα εδώ…», μου είπε ο Τόνι.

Πρωτότυπο κείμενο & φωτογραφίες: Noa Bachner

Μετάφραση: Χρήστος Καζαντζόγλου

Επεξεργασία: Θάνος Νικολάου

Πηγή: Sport Expressen

Link: https://www.expressen.se/sport/qs/hotet-var-fotboll-dor-framfor-ogonen-pa-oss/

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: